ТОМООТОЙ

тэмд. н. түбшэн, бодолтой, аали даруу, түни, намдуу (рассудительный, серьёзный, степенный): Хүн зондо хүндэлүүлжэ һураһан лама тэдэнээр арсаа гаргангүй, бүришье томоотой түхэл харуулжа, набтархан бүдүүн бэеэ мадайлган татаад, яаралгүй гэр уруунь орошоно (Д. Батожабай); томоотой түбшэн аали даруу, түни, намдуу (спокойный, степенный): Энэ талаар зоной хоорондохи янза бүриин харилсаа холбоон, хүнэй муу, hайн тала, уймаршье, томоотой түбшэн заншье тухай олон шүлэгүүдые бэшээ (Л. Тапхаев); томоотой (түбхин) янзаар бараг янзын хэбэр үзүүлэн (с важным видом): Дары хойноһоонь бэеэ шанга бариһан Дэлэг старшина уралаа зуун, томоотой янзаар гаража ерэнэ (Ц. Дон); Хана харшын үбэрөөр садхалан тобир үнеэд һанаа амараар хибэдэһээ хибэлдэжэ, томоотой түбхин янзаар наранда игаана (Ц. Дон).