ТОЛТОГҮЙ

тэмд. н. 1) туушагүй, һүнэһэгүй, зүрхэгүй, даамай бэшэ (ленивый, вялый, инертный); толтогүй залхуу хашан, ажал хэнгүй миин һууха дуратай (ленивый): Толтогүй залхуу гээшэдынь! (М. Осодоев); 2) зориггүй (нерешительный); 3) һула (анемический, анемичный, вялый); тулга толтогүй шэлж. шадал муутай, тулгагүй (несостоятельный, бедный): Олдоногүй гэнэ, яяр яндан, тулга толтогүй хүнтэй худа ураг болоходо, иимэ муу муухай юумэ үзэгдэхэ дуулдаха юм байна (Х. Намсараев).