ТОЙРОНХИ

тэмд. н. ойрын, дүтын, багай, хажуугаархи (окружающий, окрестный): Тойронхи арьяа томо модод бамбаахай сагаан дэгэл үмдэнхэй, аажам тэнюунээр амаржа байһандал харагдана (С. Доржиев); оршон (гү, али ойро) тойронхи дүтын, дүтүүрхи, хажуугаархи (окрестный, близлежащий): Оршон тойронхи байдал, энэ басагые шагнаһандал, шэмээгүй болошобо (З. Гомбожабай); Үйлэ зоболонтой энэ ушар ойро тойронхи һуурин нютагуудай хүн зониие ехэтэ гайхуулһан юм (М. Осодоев); гэр тойронхи гэр багай (домашний): Гэр тойронхи ажалдаа оролдосотой (Ш.-С. Бадлуев).