ТОДХУУР

, тудхуур юум. н. 1) үнеэ һаахада хэрэглэдэг багахан модон хүнэг (небольшая бадья, деревянное ведро, суживающееся кверху, деревянная бадейка): Ямаахан хүгшэн ах-ха даа гэжэ, нэгэ хуһан бишыхан тудхууртаа үнжэгэ түрхижэ баряад: – Байза, үнеэгээ шобторжо ерэхэмни, – гээд гарана (Х. Намсараев); 2) нохой эдеэлүүлхэдэ хэрэглэгдэдэг һаба, эдюур (лохань, кормушка): – Ерэхэдэнь лаблана бэзэбди, – гээд, Гарма үбгэн Малааха нохойгоо отогто оруулжа, тодхууртай эдеэень урдань табижа үгөөд, … толгойень эльбэн байжа эрхэлүүлнэ (А. Шадаев).