ТОДХОХО

үйлэ ү. 1) табиха, түхеэрхэ, хабсарха, тааруулха (устанавливать, наводить): Мүн энээгүүр һү һаадаг аппарадай түхеэрэлгэнүүд, автоуһалууриин хоолойнууд, тэжээл хоол зөөдэг дүүжэн тэргэнүүд тодхоотой (Ц.-Ж. Жимбиев); буу тодхохо буу буудаха юумэн руунь шэглүүлэн табиха (устанавливать оружие): Һарюута һамбаа оложо, һэмээхэн үбдэгөө урилаад, сомсойн һуужа, буугаа тодхон, арьяатанай хүзүү толгойн уулзабарые хараадаа абаадхиба (С. Доржиев); тагаан тодхохо тогоо үлгэжэ эдеэ шанахын тула тагаан түхеэрхэ (устанавливать таган): Тогоошо хуушан тагаан тодхожо, һаруул байхада булагһаа асарһан уһатай бишыхан тогоогоо түүдэг дээрэ үлгэнэ (Д.-Д. Дугаров); 2) хэлэхэ, харюу табиха (говорить, утверждать): – Тэрээнһээ бэшэ барагби, хада гэртээ яарадаггүйб, – гэжэ хүгшэн тодхобо (Ц.-Д. Хамаев); үгэ тодхохо тулгаха, харюу табиха (говорить, утверждать): – Нэгэ захадань гаражал һалаха ёһотой байна. Эдэш үни иигэжэ байхагүй бэзэ даа, – гэжэ Нима үгэ тодхоно (Ц. Дон).