ТОДХОРТО(Й)

(Й) тэмд. н. 1) муу үйлэтэй, шоро муутай, муу заяатай (злополучный, злосчастный): Эгээл энээхэн зуура тэрэ тодхорто муухай юумэн тохёолдошоо һэн: гэр соогуур гүйхэдэжэ ябаһан бишыхан хөөрхэн Бальжинимамнай бусалма халуун шүлэтэй тогоон дээгүүр торожо унашаба! (Б. Мунгонов); Гансаардаһан ангуушанда бэрхэтэй, гай тодхортойл саг дайралдаа (Д.-Д. Дугаров); тодхорто үдэр муу заяатай, заяагүй, зол муутай үдэр (злополучный день): Энээнһээ уламжалан, бага наһаниинь, эхэ эсэгэнь, Бадантай үнгэргэһэн эгээл һайн һайхан сагынь ойндонь ороод, тэрэ тодхорто үдэр эб элеэр һанагдадаг байгаа (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) гэмтэй, буруутай (виноватый): Нээрээшье, би эндэ гансаараа зэмэтэй тодхортой гүб? (С. Ангабаев).