ТОБОРОГ

1. юум. н. үйрхэй, бутархай, тооhон, бутаргадаhан (пыль, прах, труха): Хүлгөөнэй замхахада, агаарта бодоһон тоборог, тооһоншье һөөргөө буудаг ха юм (Б. Балданов); тоборог болотор үй бута (вдребезги): тоборог болотор сохихо; ○ үнэһэн гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.