ТИБҺЭ(Н)

(Н) юум. н. 1) улаалзайн түмһэн, һараанын түмһэн (луковица сараны): Нагаса абгайгаа харахадам, удаахан аад, даамгай ябажа, тибһэ малтаад лэ ябана (Г. Дашабылов); һүндэ шанаһан тибһэн түмһэ һүндэ бусалгажа буйлуулһан эдеэн (варёные в молоке луковицы сараны): …гэжэ асуужа байгаад, аягада сай хэжэ урдань табяад, үхэгөө уудалжа, нэгэ бишыхан хара болошоһон модон табагтай һүндэ шанаһан тибһэ абажа үгэнэ (Х. Намсараев); 2) түнх. заһаагай үндэгэн, бүлдэгэн (шулятное яйцо); үрөөһэн тибһэтэй тэхэ үрөөһэн тибһыень шэмхэһэн тэхэ (козёл с одним шулятным яйцом); дааганай тибһэ абаха даага хүнгэлхэ (кастрировать жеребца).