ТАЯАН

тэмд. н. муу, тулюур, тулюур туйган, нюсэгэ шабган (слабый, плохой, бедный); нюсэгэн таяан а) шарбаа нюсэгэн (совсем голый); б) үгытэй ядуу, юушьегүй, хооһон (≈ гол как сокол); муу (гү, али яяр) таяан яндан, хэрэггүй (никуда не годный).