ТАШАЯАНГЫ

1. тэмд. н., ном. хурисалда абтанхай, эрэ эмын холбоодо шуналтай (похотливый, сладострастный, чувственный): Досоотнай, һанаа зүрхэндэтнай нүгэлтэ хүсэлэнгүүд түрэжэ, таанадые ташаяангы ябадалда хүргэдэг (Библиһээ); 2. юум. н. хурисал, баха (похоть, сладострастие): Буддын шажанда «гурбан хорон» гэhэн ойлгосо бии: уур сухал, мунхаг, ташаяангы – бүхы зоболоной үндэhэн гэжэ тоологдодог (Б. Баторова).