ТАШАА(Н) I

Н) юум. н. 1) хүн ба амитанай һүүжэ шадархи хажуу бэе (бок, бедро): Һайхан басаганай баруун ээм дээгүүр ташаандань хүрэтэр һанжаһан ягаахан ооһорой үзүүртэ һанагдаагүй уранаар хэһэн монсог сасаг һалбаржа байһан сэсэг мэтэ һанжана (Д. Батожабай); ташаагаа тулаха хоёр гү, али үрөөһэн гараа һүүжын толгой дээрэ табиха (подбочениваться): Зантахи халюун малгайгаа абажа, һугадаа хабшуулаад, үбэрһөө буршагар хадаг гаргажа, Бамба ноёнтой золголдон, барагшье гээшэ хаб гэһэн хэбэртэй, ташаагаа халта тулана (Ж. Балданжабон); 2) дэгэл хубсаһанай һугаһаа доошонхи хэһэг; мүн хубсаһые үргэн болгожо, хажуу таладань оруулһан шаантаг (боковая часть одежды; клин); ташаа үргүү (гү, али татуу) хажуу талань урда хойто хубиһаа богони (короткий по бокам): урагүй хүнэй оёһон ташаа татуу дэгэл; ташаа унжуу хоёр ташаагаараа ута, урда хойто бэеһээ үлүү гараһан (длинный по бокам): Ташаа унжуу плати харахада зохидгүй; ташаа оруулха хубсаһанда һугаһаань доошо шаантаг (хушуу) залгажа үргэн болгохо (вставлять клин): Нарин энтэй торгоор дэгэл оёходоо, заалһаа ташаа оруулдаг; 3) шэлж. харгын хоёр хажуу (обочина дороги): …харгын хоёр ташаа уруунь аадарай уһан абьяастай түргөөр урдана (Ш.-С. Бадлуев).