ТАҺАРАЛГА

юум. н. 1) таһа һүрэлгэ (разрыв): Урда сагта унаагай тоног зэмсэгэй таһаралга газар хахалалгада ехэхэн һаад ушаруулдаг байгаа; эбээ таһаралга арсалдаан, зүрилдөөн, харшалалдаан (конфликт): Энэ үдэр гарагай уһан махабад одоной хии махабад тай ушаржа, «хубааралга» болоно: арсалдаан, эбээ таһаралга боложо болохо (Ж. Дугданов); тоомоо таһаралга шоглолго, оромоо алдалга (шутки, баловство): Гол шалтагуудынь гэхэдэ, зайн галай, гал түлилгын болон авто-унаануудай түхеэрэлтэнүүдые ашаглахадаа, түймэрһөө аюулгүй байдалай дүримүүдые эбдэлгэ, галтай хананхагүйгөөр хандалга, хүүгэдэй тоомоо таһаралга болоно (Н. Бабуева); 2) баруун бур. гээгдэлгэ, үлэлгэ (опоздание).