ТАҺАМА

юум. н. нарииханаар зүһэһэн һур, элдэһэн арһа зүһэжэ утаар хэһэн бэһэ (кожаный ремешок): – Ударшагүй уpaг болохомнай, таһаршагүй тариг болохомнай гэжэ таһама бэһэеэ тандаа баринам, – гэбэ (Арадай онтохонһоо); ◊ таһамын таһархай татаагүй хулгай худал хээгүй (не воровал, не совершал кражу): – Хюмһанайшье харын зэргэ юумэ шобтолоогүй, таһамыншье таһархай татаагүй хүн байхаб (Б. Мунгонов); ○ һур гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.