ТАҺАЛГА

юум. н. 1) барилгын досоохиие ханаар амяарлаһан хэһэг, амяараа байра, таһалагдаһан байра, таһаг (комната, кабинет): Тиихэдэнь үүдэниинь хүнгэхэнөөр, абяагүйгөөр нээгдээд, саанань уйтахан таһалга байба (Ц. Цырендоржиев); эдеэнэй таһалга эдеэлдэг газар, тогоо баридаг газар (кухня): Намжилмаань үдэшынгөө сай шанажа, эдеэнэй таһалга соо тухашарна (Б. Мунгонов); айлшадай таһалга айлшадые амаруулдаг таһаг, зал, гооронсо (гостиная, горница, зал): Айлшадай таһалга соохи хатуу аад, яла сала һууринууд дээрэ бэеэ сэхэ барин һуужа, хөөрэлдөө эхилбэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); угтан абаха таһалга ерэһэн хүнэй захиралда орохын тула хүлеэдэг таһаг (приёмная): угтан абаха таһалгада һуужа хахад үдэрөө дууһаха; таһалга байра вагоной таһаг (купе); 2) хонидой кошара соо һая хурьгалһан хонидой байдаг багахан хорёо (одиночный загон овцы): Хабтагай таһалганууд соо түрэһэн хонид хурьгадтаяа байна.