ТАҺАГГҮЙ

1. тэмд. н., үсөөн 1) таһалдалгүй, таһаралтагүй, таhалгаряагүй, болихогүй (беспрерывный, непрерывный): таһаггүй буудалдаан; таһаггүй түрэ найр хэдэн хоног соо болоһон түрэ (непрерывный пир): Табан хоногто таһаггүй түрэ найр хэжэ дүүргээд, түрын зоной мордохо дээрэ үнэгэн хэлэбэ (Арадай онтохонһоо); 2) таһалагдаагүй, таһалгануудые хэгдээгүй (не разделённый на комнаты): Базартан шэнэ гэрэйнгээ толлолгые таһаггүй уужам гэртээ олон нүхэдөө, түрэлхидөө урижа хэбэ; 2. наречи таһалгаряагүйгөөр, зогсолтогүйгөөр, болингүйгөөр (непрерывно): Дугааг доромни дуутай хоёр бүлбэнүүр таһаггүй жэнгирээ гээшэ (Ч. Цыдендамбаев).