ТАХИНАГ

1. юум. н. 1) тахим, үбдэгэй ара талын нугардаг газар (коленный изгиб, подколенок): Эдэ нохосой уусын арһые табаар гүрэһэн ташуураар таһа зодожо, тахинагтань һанжуулбал мэдэхэ (Ц. Дон); 2) түмэр пеэшэнэй соргын хажуу тээшээ гаража, нугаран өөдөө гараһан газар, годирхой (изгиб на трубе буржуйки); 3) тарбажа шубуунай ута һодонһоо удаадахи үдэн (второе перо маховых перьев крыла лесного орла): Табисанхан сомониинь / Тарбажын тахинаг гэлэй лэ (Ц. Жамцарано); 2. тэмд. н. годигор, углуутан, тохойтон годирһон, тахигар (изогнутый): Тахинаг ганса модоной / Һүүдэр дунда голлоһон, / Наран тээһээ найгаһан / Найман салир оройтой… (Х. Намсараев).