ТАТУУ

тэмд. н. 1) таталдаһан, богони, оодогор (натянутый, стянутый, короткий): Сээжэнь татуу хубсаһан ажал хэхэдэ муу юм; татуу хэлэтэй хүжүүн, ээдэлдэдэг хэлэтэй (косноязычный): …татуу хэлэтэй болошоо (Ш.-С. Бадлуев); ◊ гар татуу харуу, юумэ үгөөд орхидоггүй (прижимистый): Баруугаархинай бэри ехэ гар татуу хүн юм, тиимэ бэлээр хүндэ юумэ үгөөд орхидоггүй; тамир татуу муу һанаатай, туһамарша бэшэ, хара бэеэ хараһан (неотзывчивый, нелюдимый, необщительный): Бинтахай гэртээ хонуулха болоходоо, гансата тамир татуу болон, туршаһан янзатайгаар Сэрэн-Цоколойе хараба (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) зангидаһан, шангадаһан (напряжённый).