ТАТАШАХА

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл түргэн татаха, нэрэ һурагүй татаха (потянуть, затянуть): Тэрэнэй дунда Аюушын Гүнжэд, ойронь ябалсаһан хоёр басагад моридойнгоо ама гэдэргээ унаса таташоод, нюураа бүтүүлжэ, уйлалдашанад (Х. Намсараев); амияа таташаха ойро зуура амилхаяа болёод байха (затаить дыхание): Охин тайшаа ямаршье хэбэр мэдүүлэнгүй, амяа таташоод шагнажал һууна (Б. Санжин, Б. Дандарон); дуу таташаха дуу дуулашаха (затянуть песню): Тамара арсажа шададаггүй һэн тула, үни хүлеэлгэнгүй, дуугаа таташаба (С. Цырендоржиев).