ТАС I

: тас гэхэ: үйл э ү. ямар нэгэн юумэнэй хухарха, унаха, бууха, шаб гэхэ (хлопать, щёлкать, трещать, хрустеть): Хоёр гэшүүһэ доошоо ороод ябатарнь, модоной мүшэрэй тас гэжэ хухарха хажуудань гэхээр дуулдашаба (В. Гармаев); тас гүүлэхэ ямар нэгэн юумэ унагааха, хухалха, сохихо (хлопнуть, щёлкнуть): – Иигэхэдээд эмэржэрхихэ һэм, – гээд, хургануудаа тас гүүлэбэ (Ц.-Д. Хамаев); ташуураа тас гүүлэхэ ташуураар эгсэ шаб гэтэр буулгаха, ташуур хиидэ шабхадаһан шэнгеэр дэбихэ (хлестать бичом); буугай тас гэхэ буугай һүрэхэ (раздаваться – о выстреле): Буугайнь тас гэхэлээр, нөөхинь түбжэгэнөөд, хажуудахи модонойнь саагуур гүйшэхэдэл болобо (Ф. Цыденжапов); тас-тас гэхэ ямар нэгэн хүндэ юумээр удаа дараа сохихо (ударять чем-л. тяжёлым, издавать звук тас-тас): Тиигээд тэрэ таһаг соонь хүнэй хахашахаар тамхинай хүхэ манан утаан, баһа сабхи хадажа байһан ээлжээ эхигүй шалбагар томо алхын тас-тас гэлдэхэ абяан таһарнагүй (Х. Намсараев); тас-няс гэхэ удаа дараа тас-тас гэхэ (хлоп ать): Түүдэгэй гал гэнтэ ехээр соробхилон, аяар тэрэ дээгүүр дүлэтэжэ, ууртайгаар тас-няс гэн ошоор харбана (С. Доржиев); пяс-тас гэхэ ямар нэгэн юумэ хүдэлгэхэдэ, бүдэхи абяа гаргаха (издавать глухой звук): Моридой пяс-тас гэшүүһэ хуха гэшхэхэнь дуулдаба (Ц.-Д. Хамаев).