ТАРЯАЛАН

юум. н. 1) үрэһэ һуулгагдаһан газар, таряанай газар (сев, посев): Ан гүрөөл, адууһа мал үбэлынь зоргоороо ябажа, зарим газар хахалагдаһан таряалан шэнги харагдана (М. Осодоев); 2) ургажа байһан орооһото ургамалнууд (нива, поле, пашня): Баруун, зүүн гүбээнүүд дээгүүр, урда талаар ургаһан нэмжээ таряалан соо комбайнууд тамаржа, хуряалга эхилбэ (Ц. Шагжин); таряалан дээрэһээ мэдээсэлнүүд таряанай газарһаа мэдээсэлнүүд (вести с полей); 3) газар элдүүрилгэ, газар дээрэ юумэ ургуулалга (земледелие): уһалагдадаг газар таряалан.