ТАРМУУР

юум. н. модоор гү, али түмэрөөр хэгдэһэн олон шүдэтэй хатаһан үбһэ суглуулдаг зэмсэг, хэрэгсэл (грабли): Дичигмаада хүрэжэ ошоходоо, Янжима хээтэй Дашаяа эхэдэнь үгэжэ, тэдэнээ бухалай һүүдэртэ һуулгаад, бэриингээ мүлирхэй эшэтэй тармуур абажа, бухал табижа оробо (Ж. Тумунов); гар тармуур 60–70 см тухай гонзогор модондо шүдэ һуулгаад бүтээһэн ута эшэтэй үбһэ суглуулдаг зэмсэг (ручные грабли): Морин тармуурайнгаа заһабарида ороходонь, гар тармуураар үбһэнэй вал татана (Ц.-Ж. Жимбиев); морин тармуур мори оруулжа хүдэлгэдэг олон бүхэгэр хахад түхэреэн шүдэнүүдтэй түмэр зэмсэг (конные грабли): Һургуулиин үхибүүд морин тармуурта һуугаад, бухалшанда хүсэгдэхэһөө айжа, моридоо сохин сохин шамдана (Ж. Тумунов); ○ аса гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.