ТАРИМАЛ

1. тэмд. н. 1) һуулгагдаһан, хүрьһэндэ булагдаһан (засеянный, посаженный): Катя һаяхан уһалжа дүүргэһэн таримал сэсэгээ мээхэй зөөлэхэнөөр гартаа абажа, үни удаан шэртэн хаража зогсогшо һэн (Д. Батожабай); таримал модон хүнэй гараар һуулгаһан модон (посаженное дерево): Тиихэдэ энэ үглөөнэй айл бүхэнэй таримал мододуудыень бултыень уһалжархиба (Х. Намсараев); 2. юум. н. 1) ямар нэгэн һуулгагдаһан ургамал болон модон (саженец): Набша сэсэгээ надхуулһан таримал соо дүүрэн үхибүүд (Ш.-С. Бадлуев); 2) культура, тарилга (культура); орооһото таримал тариһан орооһото ургамал (зерновые культуры).