ТАРБАГАР

тэмд. н. үргэн, хабтагар (широкий и плоский): Һаалишанай дунда хүнэй дура татама мойл хара нюдэтэй, шаб гэһэн шамбай бэетэй хүбүүн, уусаараа ондогор, ташаагаараа тарбагар сагаагшан үнеэндээ дүтэлөөд… (А. Шадаев); арбагар-тарбагар зөөлэн, абаахай, бамбагар (пушистый – о снеге): Үглөө үдэрынь заримдаа / Үүлээр огторгой хушагдана. / Арбагар-тарбагар саhан / Аалихан газарта унана (С. Гармаева).