ТАНЮУҺАГҮЙ

тэмд. н. 1) илгажа абамаар ямаршье тэмдэггүй, илгагдахаар бэшэ (не имеющий особой приметы): Эдеэниинь танюуһагүй: юушье һаань эдидэг хүн; 2) ямаршье ёһо заршам баримталдаггүй, тогтомол һаналгүй (неразборчивый, беспринципный): Иимэ тиимэ байха ёһотой гэһэн танюуһагүй, наашаа хараһыень бэе тээшээ татадаг хүн; ◊ мүнгэн танюуһагүй ямаршье, хэнэйшье мүнгөөр түлэхэдэ болохо (≈ деньги не пахнут): Мүнгэн танюуһагүй гэдэгбди. Тэрээндэ адли амжалта туйлахын тула ямаршье түлхюур хэрэглэхэдэ болохо! (Д. Эрдынеев).