ТАМИРЛИГ

тэмд. н. 1) шадалтай, тэнхээтэй (сильный, здоровый); 2) шэлж. тамир татуу, муу зантай, муу һанаатай (вредный, неуживчивый): Эхэеэ эшхээһэн байгаа һаа, бэрхэнь бэрхэ аад лэ, арадаа шүрбэһэтэй, тамирлиг хэрүүлшэ, муу зантай байха бэлэйл (Х. Намсараев).