ТАЛХИХА

үйлэ ү. 1) талхяар нидхэрхэ, элдэхэ (мять кожемялкой кожу или шкуру); 2) шэлж. удаан һалиржа, хүсэ гаргажа ямар нэгэн юумэ хэхэ, мохоо болгохо (делать что-л. с трудом, с большими усилиями): Эсэгынгээ өөрөө барихаяа гамнадаг хутагын мохотор талхижа, Доржо томо гэдэг номо дархална (Ч. Цыдендамбаев); талхижа ябаха арай гэжэ ябаха, арай шамай ябаха, ямар нэгэн юумэнэй түлөө оролдохо (еле-еле идти): Хүн зондо дуулдажа, хоб хушуун болуужан гэжэ айгаад лэ, таанадай түлөө иигэжэ талхижа ябаналби даа (Ш.-С. Бадлуев); алхиха талхиха арга шадалаараа оролдохо (стараться): Нимаахайшье, Дондогшье, пенсиин наһанда хүрэһэн Ардан Жамбаевшье колхозой хэрэгэй түлөө яһалал алхижа талхижа ябанабди (Ш.-С. Бадлуев).