ТАЛМАГАР

тэмд. н. үргэн, уужам, нэлэнхы, дэлюун, талбагар (широкий, просторный): Зүүн тээһээ шугылиг эрид хабсагайтай, баруун тээһээ таряалангай талмагар талмайтай хуһалуур тээшээ Цыден-Ешэ яаралгүйхэн алхална (Г. Базаржапова); талмагар һара дүүрэн тэргэл, тэргэд, галбагар һара (полная луна): Гэбэшье үүлэнэй саанаһаа талмагар һайхан һара бултагад гэжэ огторгойн дайдаар харайшана хэбэртэй (Ж. Балданжабон); ○ үргэн гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.