ТАЛАТАЙ

тэмд. н. 1) уужам, үргэн, нэлэнхы (просторный); 2) зайтай (находящийся на расстоянии): Булавинай хоорондоо нилээн талатай, хүхэльбэ нюдэн дээрэ үнэн зүрхэнһөө гараһан ошоной ялалзажа байхые харахадаа, Бадан урин зулгыгаар миһэлзэн … гарыень шангаар адхаба (Б. Санжин, Б. Дандарон); хоорондоо 2–3 модо талатай зуһалангууд хоорондоо 2–3 модо зайтай зуһалангууд (летники, находящиеся на расстоянии 2–3 км друг от друга).