ТАЛАРХУУ I

тэмд. н. 1) талалиг, уужам, үргэн (просторный, словно степь): Талархуу газарта ургахадаа, набтаршаг аад, һалаа олонтой байхадаа, набшаһа намаа элбэгтэй юм (Ц. Батоева); 2) хажуу тээшээ буляалдадаг, тэгүүлдэг, буридаг (норовистый, убегающий – о лошади).