ТАЛААНТАЙ

тэмд. н. азатай, золтой, хубитай (удачливый, счастливый): Хэрбээ обоо хилэ табихада, эдэ нютагуудай ород хаанай газарта үлөө хадань бидэнэр талаантай гээшэбди (Б. Санжин, Б. Дандарон); аза талаантай золтой, хубитай (удачливый, счастливый): Ямар аза талаантай хүнэй үхин һамганиинь болохонь гээшэб? (Ц.-Д. Хамаев); талаантайшуул хубитайшуул, урагшатайшуул (счастливые, удачники); амандаа талаантай хүн барг. айлай эдеэлхэеэ байхада гэртэнь орожо ерэһэн хүн, амандаа золтой хүн (человек, случайно пришедший к приёму еды): – Өө, амандаа талаантай хүн байнат, орожо сай уулсагты!