ТАЙЛГА(Н)

(Н) юум. н. 1) бөө онгон шүтээнээ хүндэлэлгэ, тахилга, обоо тахилга (тайлган, жертвоприношение духам-покровителям): Бага наһанһаа тайлгаар ябажа заншаһан хадаа бүхы һанааниинь майлын хормойдо ошонхой, түйсэнүүд соохи архи салгидажа, тогоон соохи мяхан ууралтажа байһан шэнги үзэгдэнэ ха (М. Осодоев); тайлга оруулха баруун бур. нэгэ обогтоной олоороо сугларжа тахилга хэхэ (устраивать общинный тайлган); 2) шажанай ёһоор мүргэлгэ, шүтэлгэ, һүгэдэлгэ (поклонение); тайлга тахилга бөө хамтын ехэ үргэл, мүргэлгэ, шүтэлгэ, һүгэдэлгэ (жертвоприношение): Эдэ буряаднар бүгэдэ буддын шажанда шүтэдэг байхаһаа гадна баһа эсэгэ үбгэһөө нааша бөөгэй мүргэлдэ шүтэжэ, саг үргэлжэ бөө удагануудые бөөлүүлжэ, онго тэнгэридэ тайлга тахилга оруулжа байдаг заншалтай байгаа (Х. Намсараев); бурхан тайлган бурхан шүтөөн (святыня, ритуальные предметы): Ором тархигүй хүүгэдээр нүхэсөөд, Алхана уулын нангин шулуу, бурхан тайлгыень һандаажа ябуужан… (Ж. Балданжабон).