ҮСНИР

юум. н., хууш. монг., хүндэдх. 1) үhэн (волосы); 2) Будда бурханай орой дээрэхи хүхэ сэнхир үнгөөр толорhон үhэн (хохолок на макушке, один из телесных признаков Будды, отливающий лазурью): Илажа түгэс нүгшэгсэн тэрэ үхиндэ оройн үснирые үзүүлбэ (Үльгэрэй далайhаа).