ҮРХЭР

1. юум. н., хааш., барг. з аһагдаһан эрэ үхэр, сар (вол): Би үрхэртээш, мориндоош бэрхэ байгааб. Намайе хараад үрхэр дээрэ дабаа дабаһан хү хараагүйб гэлдэхэ (Д. Баторова); 2. тэмд. н. сар хүллэһэн (воловий): Үрхэр шаргада үшөөһэ / Үсэдөөр суглуулжа ашаад, / Арай голтой гэртээ / Амиды ерэн гэһээш (Д. Хобраков); үрхэр тэргэ сар хүллэһэн тэргэ, тэргэтэй сар (воловья упряжь): Дайнай эхилхэдэ, хүгшэн эжымни 25-тай болоод ябаа, хамаг хүшэр хүндэ ажалыень хуу хэдэг байгаа: хадада үрхэрөөрөө гаража түлеэ бэлдэжэ, үрхэр тэргэн дээрэ тээжэ асарха (С. Бадмаева).