ҮРГЭМЖЭ

юум. н. 1) тэдхэмжэдэ абаһан хүниие хэрэгтэй юумээр хангалга (содержание кого-л. на иждивении); үргэмжэдэ байха хүмүүжүүлэгдэхэ, тэдхэгдэхэ, дэмжэгдэхэ (воспитываться, быть на воспитании); үргэмжэ муутай хэрэгтэй юумээр муугаар хангагдаһан (не обеспеченный надлежащим уходом, попечением); 2) харууһан, адуулалга (уход за стариками, больными или детьми, взятыми под опеку): Үритэй хүн газардахагүй, гэжэ, / Үреэлшэ үбгэн боложо, / Урал амаа тоһодожо, / Үбгэн хүндэ үргэмжэ хэрэгтэй (В. Петонов); үргэмжэгүйгөөр хаяха харууһагүйгөөр үлөөхэ, орхёод ябаха (бросать без поддержки, напр. престарелых родителей).