ҮРГЭЭЛ

, үргээлгэ (н) юум. н. амитадые олоороо намнажа агналга, агнуури, аба (облава): Үргээл хэхэ гээшэ бүри ямаршье сагта зүбшөөгдэдэггүй агнуури (Буряад Y нэнһөө); Үргээлгэн дахин захалба, хүнүүд хашхаралданад. Айшаһан ангууд Тирбаанха тээшэ сэхэ гүйлдэн ерэбэ (Буряад Y нэнһөө); гүрөөhэндэ үргээл хэхэ олоороо гүрөөhэ агнаха (устраивать облаву на коз).