ҮРӨӨДХЭЛ

юум. н. хошоодоор байдаг юумэнэй нэгэниинь, хахад (один из пары чего-л.; половина чего-л.): Тиигэжэ байтараа үрөөдхэл сад дүрөөгэй һэнжэ дээрэ сабшуураар сабшажа хэһэн хоёр хэрээһэн тамга байхыень харажархиба (Х. Намсараев); шархи үрөөдхэлөө (или паараа) олоо ямар нэгэн шанараараа бэе бэетэеэ тэнсэхэ, тон адли байха ( рыбак рыбака видит издалека): «Шархи үрөөдхэлөө олохо» гэжэ эдээнhээ удхатай, урагша нэгэнэйнгээ ябахагүй мүртэ нүгөөдэнь hаалта хэхэ (Б. Пурбуев).