ҮНЭНШЭМЭ

, үнэншэмөөр тэмд. н. этигэмээр, этигэл түрүүлмэ, нээрээ болоһондо адли, худал бэшэ гэжэ h анахаар, һэжэглэлтэгүй (правдоподобный, убедительный): Теэд эдэ үгэнүүд тэрэнэй зүрхэндэ нэгэ гайхалтай, урдань үзэгдөөгүй, үнэншэмэ, хайрлахы мэдэрэл түрүүлжэ, бэедээ гомдоһон гү, али өөрыгөө муушалһан тиимэ нэгэ бодолдо абташаба (Д. Эрдынеев); Туваан хамбын дүрые Осор ламын дүрэтэй зэргэлүүлээд харахада, тон дүтынь танил хүнэй үнэншэмөөр, адлирхуу юм һэн (Д. Батожабай); үнэншэмэ hайн баримта бата, дамжаггүй, һэжэглэл түрүүлхэгүй баримта (убедительное доказательство); үнэншэмөөр бэшэ нээрээ болоһондо адли бэшэ (неправдоподобный): Теэд Ешигмаагай эхэ эсэгэ хоёрой хамтаралган хэнэйшье үнэншэмөөр бэшэ юм (Г.-Д. Дамбаев).