ҮЛЫХЭ

үйлэ ү. хүзүүгээ ута болгохо, һунааха, гонойхо, гүлдыхэ, һүүзыхэ (вытягивать шею, задирать голову): Тиигээд ород ноёной унтажа байһые лаблахадаа, үүдэн тээшэ үльмы дээрээ үлын ябаад, тон абяа шэмээгүйгөөр гаража арилаа һэн (Б. Санжин, Б. Дандарон); урагшаа үлын татаха урагшаа дүүлин татажа байха, хүзүүгээ һунааха (слегка подаваться вперёд, вытянув шею): Тиихэдэнь Буда зайһан Бадма абгай тээшэ үлын татажа, дорохон хоолойгоор: – Зүб хэлэнэт, … – гээд, Буда үгэеэ дүүргэнэ (Х. Намсараев).