ҮЛГЭН

тэмд. н. дэлгэр, уужам, дэлюун, үргэн, салуу (просторный, широкий, необъятный): Номгон сэсэгээр надхаһан үлгэн талын дундуур наратай дулаахан үдэр алхалан ябана (Ц.- Д. Хамаев); үлгэн дэлхэй а) хизааргүй хорбоо юртэмсэ (мир необъятный): Үлгэн дэлхэйн баялиг соо үлдэжэ үхэхөөр бэшэ ха юм (Ц. Шагжин); б) үргэн дэлхэй, дэлгэр тала дайда (земные просторы): Үбгэн һүүлшынхиеэ үлгэн дэлхэйнгээ шэнжэ түхэл, алтан наранайнгаа элшэ туяа, дунгяа сэлгеэн тала нютагаа үзөөд лэ мордохо гэжэ, бүхы хүсэ шадалаа согсолон, газаа гараһан байгаа (Ц. Шагжин); в) алтан дэлхэй, Этүгэн эхэ (мать — земля): Юһэн хүрээ Һара баабай, / Найман хүрээ Нара иибии, / Тоһон нюуртай Yндэр тэнгэри, / Торгон нюуртай Yлгэн дэлхэй! (Бөөгэй дурдалгаһаа); үлгэн тэнгэри аман зох. уудам огторгой (небеса, вышнее небо); үлгэн орон шүл. хизааргүй дэлхэй (беспредельная ширь).