ҮЛГЭ

: үлгэ h алга тэмд. н. тэнхээгүй, үлбэр үбшэн, үтэлһэн, һалганаһан гар хүлтэй (дряхлый, немощный): Эндээ үлгэ һалга үбгэд, хүгшэд, ганса бэе эхэнэрнүүд, үхибүүд үлөөбди (Ц.- Ж. Жимбиев); үлгэ h алга гэхэ тэнхээгүй бай h ан h аа h алганаха, тогтууригүйгөөр һалганан ябаха (дрожать, трястись от слабости): Бага зэргэ һэгээ орохо хэбэртэй болоходоо, тэндэ хэбтэһэн харбиинхын хухархай абажа тулаад, үлгэ һалга гэһээр, жалгаяа уруудан ябаба (Х. Намсараев); үлгэ h алга хүн тэнхээгүй, үлбэр үбшэн, һалганаһан гар хүлтэй хүн (развалина): Хахад жэлһээ үлүү хэбтэжэ, үлгэ һалга хүн болоод, Галсанай гэртээ бусахадань, инаг ханинь болохо Дарима мүр һураггүй үгы болошоһон байгаа һэн (Д. Батожабай).