ҮЛЭ III

юум. н., зүүн бур., хууш. замда байһан дабаанай эзэдтэ мүргэхэ газар, табиса (остановка на дороге через горный перевал, где совершали обряд жертвоприношения): Тэндэһээ Жаргаланта өөдэ ошоһон харгыгаар буряадуудай үлэ хүрэжэ амархат гэнэ (С. Цырендоржиев); үлэ табиса хада уулын оройдо гү, али дабаан дээрэ байдаг үргэлэй газар (место, обычно на горном перевале, где совершались подношения горным духам): Тэрэниие үлэ табиса болгожо, мүшэр һалаануудтань һамига-намига бүд эдэй үртэһэ, мориной дэлһэ уядаг, үлгэдэг (Ц. Шагжин).