ҮГСҮҮР

1. юум. н. газарай эгсэ өөдөө болоһон газар (подъём): Сэн бун һуужа, уурал һабаһан моринойнгоо үгсүүртэ галгихадань, амыень татажа байлгаад, дахаяа тайлажа хүнгэлөөд, ябагалха гэбэ (Ц.-Д. Хамаев); үгсүүр уруудам дээшэ доошоо бололго, дээшээ гаралга, доошоо оролго (подъёмы и спуски): Халуун мүртэ обтоһондоо, Сибирцевэй үгсүүр уруудамые мэдэнгүй харайжа, хүнды хотогорто буухадань, нохойнь зүнгөө төөришөөд, иишэ тиишээ гүйжэ байба (Д.-Д. Дугаров); үгсүүр өөдэ хада өөдэ, үндэр өөдэ (в гору): Монгол үүлтэрэй заахан халтар морин үгсүүр өөдэ нэгэ жэгдэ аргааханаар дугшуулна (Ц. Шагжин); 2. тэмд. н. ябаха тудам газарай нюруугай өөдөө, үндэр болоһон, дээшээ абирһан (поднимающийся, идущий на подъём): Саашаа ошохо бүринь хадын хажуу улам үгсүүр боложо, хуша, жодоотой ой дууһажа, ябаган хушанууд хүл тушадаг болобо (Б. Мунгонов); эрид үгсүү эгсэ өөдөө (крутой): Нүхэрни буга хандагай мэтэ эсэшэ сусашагүйгөөр урда хойном орожо ябаад алхална, эрид үгсүүр газарта хуурай нарин сагдуулаар хэһэн тулуураараа дала мүрһөөм түлхеэд түлхеэд үгэнэ (С. Доржиев).