ҮЕЫН

тэмд. н. 1) ямар нэгэн саг хугасаанда, наһанда хабаатай (относящийся к какому-л. времени, возрасту, поколению): Минии үеын хүбүүд нютагтамни тиимэшье олон бэшэ һэн (Ц. Шагжин); мүнөө үеын мүнөөнэй, энэ сагай, байгша (современный): Юундэб гэхэдэ, энэ хадаа мүнөө үеын эгээл шухала асуудалнуудай нэгэн болоно бшуу (Н. Дамдинов); ерэхэ үеын ерээдүйн, хожомой, һүүлдэ болохо (будущий): Эрдэм наукын ерэхэ үеын амжалта айхабтар ехэ, хизааргүй байнал даа (Ч. Цыдендамбаев); үеын нүхэр (сверстник, друг детства): Үеымни нүхэд, Аршаанта нютагни зүрхэндэм тиимэ гэшэгүй дүтөөр үзэгдэжэ, агшан хирэдэ намтайгаа булта хүхижэ байһандал болобо (Ц.-Д. Хамаев); дайнай үеын хаһа дайнай боложо байһан саг, хугасаа (военное время): Тус фильм хаража һууһан, һонирхожо, хүлгэжэ һууһан манай нүхэрэй зүрхэ сэдьхэл орьёлоод, дайнай үеын хаһые, онсо үзэгдэлнүүдые ухаандаа һэргээгээ бшуу (Ц. Дондогой); 2) яһануудай залгалдаһан, ниилэһэн газарта хабаатай (суставной): Хүгшэд үеын үбшөөр зободог; үеын хэрхэ үбшэн үеын яһанай тобойхо, үе мүсын яһанай гажаха үбшэн (суставной ревматизм).