ҮДЭШЫН

, үдэшэнэй 1. тэмд. н. үдэшэдэ хабаатай, үдэшэ болодог (вечерний): Үдэшын тунгалаг агаарта гэрэй сонхоор дэгдэн газаашаа гараhан энэ дуунай аялга бүхы Зугаатаар зэдэлэн дуулдаа hэн (Г.-Д. Дамбаев); үдэшын эдеэн (гү, али хоол) үдэрэй h үүлшын эдеэн (ужин): Дүрбүүлэн үдэшын багахан эдеэ хоол барижа, хотынгоо харлаа дарабад (Г.-Д. Дамбаев); үдэшын бүрэнхы боро хараан (вечерние сумерки): Эреэг-таряаг болоһон газаршье, харгы замшье хуу саһаар жэлэгдээд, үдэшын бүрэнхыдэ үргэлжэдөө сайжа харагдана (Б. Санжин, Б. Дандарон); үдэшын мал үдэшын үеэр бэлшээри h ээ гэртээ бусадаг мал (скот, возвращающийся с пастбища вечером): Үдэшын үнеэ хүлеэгээ һаань яахабибди? (Д. Эрдынеев); үдэшын h аалган оройн һаалган, һүниин урдахи h аалган (вечерняя дойка): Үдэшын һаалган эхилээгүй байгаа (М. Осодоев); 2. наречи оройшог, оройдо, орой сагта (вечером): Үдэшэнэй огторгоймнай бүрхэнхэй һэн (Ц.-Ж. Жимбиев).