ҮБҺЭТЭЙ

тэмд. н. 1) үбһэ элбэгтэй, үбһэ тээһэн (имеющий сено или траву, гружёный сеном): Моридыньшье хорёо хотондоо бусаха болоһоноо мэдэжэ, хүл хүнгэдэн ябаха зуураа, урдахи үбһэтэй шаргаһаа үмхэн зулгаасагаан алхалнад (Ц.-Ж. Жимбиев); халуун үбһэтэй хоол хүнэһэндэ хэрэглэдэг, гашуун ба халуун шанартай ногоо үбэнүүлһэн (перчёный): Халуун үбһэтэй: Доржын хэлэн эртэнһээ зохидхоноор хордоходожо байна (Ч. Цыдендамбаев).