ҮҺЭТЭ(Й)

(Й) тэмд. н. 1) үһөөр бүрхөөгдэһэн, үһэ ургашаһан (волосатый; покрытый шерстью): Аюул боложо алдаа һаа, тодхор боложо тоногдоо һаа, хоёр нюдэмни тэһэржэ урдаг! Үһэтэ тархимни таһаржа унаг! (Д. Батожабай); Хамсынуудынь шамаатай, үһэтэй гарнуудынь доошоо һанжан, хургадһаань уһанай дуһалнууд унана (А. Ангархаев); буурал үhэтэй үһэеэ сайһан (седоволосый); үһэтэй хорхой төөлүүр (гусеница): …үһэтэй хорхойе хоёр нюдэн дээрэнь няажархиһандал һорбогор нидхэтэй… (Ж. Тумунов); 2) бамбагар, зөөлэн (пушистый); 3) нэхы, амитанай арһаар оёһон, сэнтэй арһатай (меховой, пушной): Зундаа уута хоорпын оёорто дарагдажа, буриин үнэртэй болошоһон үбэлэйнгөө үһэтэй хубсаһануудые гаргажа, наранда хатаана, шорой тооһыень гүбинэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); үhэтэй дэгэл нэхы дэгэл (дэгэл на меху): – Яажа аяар тэндэ ошобо гээшэбши?! – гээд, үһэтэй дулаан дэгэлээр намайгаа хушана (Ц. Шагжин).