ҮҮРГЭ

юум. н. 1) эрхилхэ, дүүргэхэ ёһо, уялга, хүдэлмэри (обязанность, долг): Мүн арад зонойнгоо даалгаһан иимэ ехэ үүргые хүбүүнэйнгээ нэрэтэй түрэтэйгөөр дүүргэжэ ерэһэндэ юундэ баярлахагүй һэм (Б. Санжин, Б. Дандарон); үүргэ уялга эрхилхэ, дүүргэхэ ёһо (обязанность, функция): Хашаа соо ороходонь, бардаасатай шанга дуутайшье һаа, залхуу садхалан нохойнууд уур сухалгүйгөөр, үнинэй үлүүдэ һанагдаһан үүргэ уялгаяа дүүргэн хусалдабад (Ч. Цыдендамбаев); эрхэтэнэй (гү, али гражданска) үүргэ эрхэтэнэй уялга (гражданский долг): Бүхы хүсэеэ сэрэгэй эрдэм шудалалгада зорюулха – энэ зорилго хадаа бидэнэй гражданска үүргэ мүн (Ж. Тумунов); үүргэ дааха ямар нэгэн хүдэлмэриин түлөө харюусаха, бэе дээрээ абаха, уялгатай болохо (принимать на себя обязанность): Үбгэн ноён Баданай һуурида һуугаад, хэзээшье дэмыдэ саг үнгэргэхэ дурагүй ёһоороо, хүрэһөөр галшын үүргые даажа, миһэд гэн эхилбэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); 3) эрхэ байдал (роль): Энэ үедэ буряад хэлэнэй үүргэнь эгээл ехэ байжа, тэрэ хадаа буряад зоной харилсаха гол зэбсэг байгаа (Л. Шагдаров); хүтэлбэрилхы үүргэ хүтэлбэрилхы эрхэ байдал (руководящая роль); ○ уялга гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.