ҮҮХИ

тэмд. н. 1) хүжүүн, босхи, болхи, хүдэлсэгүй, сожоошье татадаггүй, дүжэр, һунжагар, аали, нобшо (нерасторопный, неуклюжий): Тиихэдэ үүхи үбгэн бөөе толгойгоороо шэрэм тогоо мүргэшэтэрынь түлхеэ, үдьхэлөө һэмнэй (Б. Санжин, Б. Дандарон); үүхи хүн мунайд, хүжүүн хүн, босхи хүн, бошхо хүн (увалень); 2) тэнэг, ойлгосо муутай, мохоо молхи (тупой, несообразительный, непонятливый): – Зүб лэ даа, тон зүб, – гэжэ хэлээд, иимэ үүхи һүлэр асуудал һураһандаа Доржо аягүйрхэнэ (Ч. Цыдендамбаев); үүхи hүлэр а) алмай, анхаралгүй, хайхарамжагүй, һаамагар, ойгог (невнимательный); б) тэнэг, мохоо молхи (тупой); үүхи мохоо тэнэг, ойлгосогүй, ухаа муутай (тупой, глупый): Хэрбээ энээниие тархиингаа бамбайтар сээжэлдээгүй һаам, нэгэ гэһэн сэгнэлтэ табяад, юушье мэдэхэгүй, үүхи мохоо студент гэжэ шоо үзэхэ болохо ха юм (Ч. Цыдендамбаев).