ҮҮГЭНЭХЭ

1) үйлэ ү. үнеэнэй тугалдаа мээхэйржэ гү, али hаалгаха сагайнгаа дүтэлхэдэ, аалиханаар мөөрэхэ, абяа гараха (мычать тихо – о корове): Эреэгшэ үнеэн эзэеэ харамсаараа гунигтайгаар үүгэнэн, бодохо hанаатай үндэгэд гээд, мүльhэн дээрэ хабтайшаба (Г.-Д. Дамбаев); энэрхыгээр үүгэнэхэ аалиханаар мөөрэхэ (ласково мычать); 2) энэрхыгээр, эрхэлүүлэн хэлэхэ (ласково выговаривать): Хаа-яа тарган Намсалмаагайнь һабяаһагүйгөөр һи-һии, һа-һаа гэжэ пишаганаса энеэхэ, Дугарай бүр-бар үүгэнэхэ дуулдаха (С. Цырендоржиев); 3) дүүехэ, хүүехэ, бүдүүнээр дуугарха (гудеть – напр. о большой духовой трубе в оркестре): Аяар тэрэ дээгүүр, гүнзэгы гангын амһараар, һалхин үлеэгээд замхаба гү, үүгэнэн хүүехэ абяан дуулдаад, аниргүй болошобо (Д.-Д. Дугаров).